Bosschooiertjes

Informatie
Vanille
02 juni 2021
106 hits

Het was hun bos. Zo voelde dat. Henkie en Sammie waren de baas. Er was wel een boswachter met SBB op zijn jasje - Willemse - maar die zag je zelden. En als je hem zag dan zat ie in zo’n SBB-autootje.

Henkie en Sammie kenden het bos als hun broekzak, elk paadje, elke boom, elk vennetje. Ze wisten welke dieren er leefden, hoe laat ze te voorschijn kwamen, en waar de vogels nestelden. Ze waren altijd in het bos. School was een akelige onderbreking, thuis eten en slapen ook. Ze waren echte bosschooiers, ze roken naar hars en zaten onder zand en modder. Veertien waren ze, de toekomst lag aan hun voeten. Niet dat ze daar ooit aan dachten.
 
Ze dachten aan crossen, hutten bouwen, bomen klimmen. Zoals in die kromme oude beuk bij het meertje. Als je bovenin zat, onzichtbaar tussen het bladerdek, had je het prachtigste uitzicht. Daar kon Willemse je nooit vinden. Moest je wel je fiets verstoppen tussen de varens, natuurlijk. Dan zag je opeens een stel reeën verschijnen die dronken uit de plas. Of een everzwijnenfamilie. Laatst nog een ijsvogel. In de top van de boom voelden Sammie en Henkie zich de koning te rijk.
 
Op een zonnige zomervakantiedag zaten ze er ook. Opeens klonken er stemmen, schelle vrouwenstemmen. Niet bepaald natuurvriendelijke stemmen, niet bepaald geluid dat dieren aan zou trekken. Daar waren ze, twee vrouwen, meiden eigenlijk, die uit het struikgewas tevoorschijn kwamen.
‘Wat mooi hier,’ gilde de een.
‘Paradijselijk,’ krijste de ander.
‘Hier kan ik wel een dagje doorbrengen,’ riep de eerste weer.
‘Ja, en we kunnen nog zwemmen ook!’ liet de ander met stemverheffing weten.
 
‘Wijven,’ verzuchtte Henkie.
‘Kutwijven,’ beaamde Sammie.
Met lede ogen zagen ze aan hoe de dames op handdoeken neerstreken aan de voet van de beuk. Hun bikini’s in schreeuwend geel en paars. Er ging een fles zonnecrème rond waarmee ze zichzelf en elkaar insmeerden. 
‘Lesbiennes,’ fluisterde Sammie als een man van de wereld.
‘Hoezo?’ wilde Henkie weten.
‘Ze zitten aan elkaar. Straks gaan ze elkaars kut likken.’
Henkie tuurde nieuwsgierig omlaag. De twee lagen onbeweeglijk naast elkaar op hun handdoek.
 
Er verstreken zeker tien minuten.
‘Wanneer dan?’ vroeg Henkie.
‘Wacht maar af,’ voorspelde Sammie. ‘Die zijn zo geil als boter.’
Henkie wist eigenlijk nauwelijks wat hij zich bij ‘geil als boter’ moest voorstellen. Als veertienjarige kende hij natuurlijk het fijn kriebelige gevoel in zijn piemel, zodat het lastig was er vanaf te blijven, maar vrouwen die likten en geil als boter waren, daar had hij geen idee van. Spannend klonk het wel. Sammie kon het altijd goed brengen.
Er kwam beweging in de bikinimeiden.
 
‘Bloedje heet,’ zei de gele.
‘Zwemmen?’ vroeg de paarse.
Sammie knikte nadenkend. ‘Nou gaat het gebeuren,’ mompelde hij.
Henkie kneep zijn ogen tot spleetjes om niets van het aanstaande schouwspel te hoeven missen. Na de gele dook ook de paarse in het water. Proestend en gillend kwamen ze weer boven.
‘Lekker!’ gilde de een.
‘Zalig,’ beaamde de ander.
Ze plonsden als uitgelaten kinderen. Met alle herrie van dien.
Vandaag geen reetjes, dacht Henkie
‘Lesbiennes met dikke reten,’ lispelde Sammie.
 
Henkie moest even gaan verzitten op zijn tak, er zat hem iets opgezwollens dwars in zijn korte broek.
‘Let op,’ zei Sammie, ‘trekken ze zo elkaars bikinibroekje omlaag.’
Hoe Henkie ook keek, de bikinibroekjes bleven waar ze waren. Die twee droogden zich omstandig af, haren, lijven, benen, armen. Vervolgens drapeerden ze de handdoeken weer in het zand en gingen zitten. Uit haar tas haalde de paarse twee bananen.
‘Ah ja, bananen,’ giechelde Sammie. ‘Bij gebrek aan een echte.’
Henkie keek verwonderd op. Hij wist niet of hij Sammie helemaal kon volgen. De meiden pelden hun bananen en peuzelden het vruchtvlees op. De schillen gingen keurig terug in de tas. Boven viel het gesprek van beneden nauwelijks te volgen. 
‘Ik weet wel waarom die twee fluisteren. Ze hebben het erover. Hoe ze het gaan doen.’
‘Doen?’ Henkie keek Sammie vragen aan.
‘Beffen. Wie wie beft. Als eerste.’
‘O, zo,’ antwoordde Henkie. Beffen, dat woord moest hij thuis eens googelen.
 
Waar hij zo snel vandaan kwam, was een raadsel, opeens stond boswachter Willemse bij die twee. Zijn stem baste door het bos.
‘Goedemorgen dames, jullie weten dat je eigenlijk niet mag zwemmen in dit bosgebied?’ Zijn stem was vriendelijk.
‘O, echt?’ antwoordde de gele.’ Dat wisten we niet, hoor.’
‘We zijn er maar heel even in geweest,’ verontschuldigde de paarse zich.
‘Gelukkig is het hier geen druk recreatiegebied, dus ik kan het door de vingers zien. Het is ook best wel heet, hè.’
‘Heet, hoor je dat?’ fluisterde Sammie. ‘Hij is zelf heet, natuurlijk. Maak je borst maar nat, Henk, binnen de kortste keren hebben we hier beneden een trio waar de vonken vanaf spatten.’
‘Drio?’ Henkie grijnsde, omdat Sammie dat ook deed.
‘Ja, joh, die Willemse rijgt ze finaal aan zijn pik. Alle twee.’
‘O, dat,’ grijnsde Henkie. 
 
Boswachter Willemse was neergehurkt naast het tweetal beneden. 
‘Komen jullie uit de buurt?’ vroeg hij.
‘We zijn hier op vakantie,’ legde de paarse uit.
‘Vandaar dat jullie niet bekend zijn met de regels,’ stelde Willemse vast.
‘Als we oververhit raken, mogen we dan niet heel snel even een duikje nemen?’ wilde de gele weten.
Willemse stond op. ‘Tja, weet je, ik zit er niet mee, maar het mag dus eigenlijk niet. Fijne dag nog.’
‘Geen drio,’ stelde Henkie vast.
Sammie schudde zijn hoofd. ‘Altijd al gedacht dat die Willemse homo was. Hij is gewoon bang voor een paar kutjes.’
 
Een van de meiden kwam overeind. ‘Ik moet even piesen.’ Het was de paarse. Ze liep de varens in en hurkte. Terwijl haar plas over de droge bosgrond sijpelde, viel haar oog op de twee neergelegde fietsen. Op hetzelfde moment klonk er gerucht boven haar hoofd. Langs de dikke geribbelde beukenstam daalden vliegensvlug twee apen af. Ze schrok zo dat ze bij het opstaan vergat haar broekje omhoog te trekken en voorover in de varens viel. Het was op zich een prachtig gezicht die witte blote billen tussen het groen van de varens. Er was helaas niemand die er een waarderend oog voor over had. Henkie en Sammie pakten zo snel ze konden hun karretjes en sprongen erop.
‘Vieze potten,’ schreeuwde Sammie staande op de pedalen.
‘Vuile pannen,’ deed Henkie een duit in het zakje.
 
Weg waren ze. De paarse en de gele bikini geschrokken achterlatend.